Allereerst wat gaaf de website is meer dan 1000 keer al bezocht! Wat is God gaaf en Zijn werken gaan ons te boven. Alle eer en glorie aan Hem!

Het valt mij op dat mijn laatste blog heel snel al meer dan 100 keer is bekeken. Wel grappig dat wij allemaal benieuwd en nieuwsgierig zijn wat een mening is van een ander. Ik ging gisteren weer naar bed na de computer te hebben afgesloten en kreeg het onderwerp familie en vrienden. Oei dacht ik, Heer moet ik daar iets over vertellen. Sommige lezers weten hoe mijn situatie is met mijn familie. Maar toch wil ik wel iets delen, want ook hierin heeft God Zijn wonder en Zijn kracht van vergeving laten zien.

Je groeit op in een gezin of pleeg gezin, je hebt ouders of verzorgers die voor jou zorgen. Je gaat ervan uit dat zij alles doen om er voor jou te zijn. Maar vaak ervaar jij dat anders en te kort geschoten. Je wordt volwassener en gaat op een andere manier communiceren. Dit vraagt zowel voor de ouders als kinderen een grote aanpak van anders luisteren, anders aandacht geven enz. Bij sommige gezinnen verloopt dit goed en sommige gezinnen lopen vast en gaan uit elkaar.

Zo heb ik dat ook meegemaakt helaas. Maar iedere zondag in de kerk wist ik dat het niet goed was. Want wat zegt de Bijbel over familie en ouders. Wij weten allemaal dat er staat, eer je vader en moeder. Betekend dat wij alles moeten doen, wat ze zeggen? Nee, God heeft mij laten zien dat wij ondanks alles dankbaar mogen zijn voor wat onze ouders gedaan hebben voor ons. Ten slotte waren wij baby’s en afhankelijk van onze ouders. Zij hebben voor ons gezorgd, ons eten gegeven en de liefde die ze konden geven, ook gegeven. Daar mogen wij dankbaar voor zijn en dat in eren houden. Als andere mensen vragen wie jou ouders waren en aangeeft dat je ze dankbaar bent, dat is eren!

Op deze manier heeft God mij laten zien, dat ik mijn eigen ouders ook mag eren voor wat hun hebben gedaan. In plaats van te kijken, wat ze wel niet fout gedaan hebben. Ik heb zelf nu ook kinderen en je doet je best. Je doet het op jou manier, wat jij denkt dat goed is. Kan iemand anders dan zeggen dat het fout is? Nee, God heeft laten zien dat ik die boosheid mag omzetten naar liefde voor wat ze hebben gedaan voor mij. Niet waar ze te kort in zijn geschoten. Snap ik het dan nu? Nee ik snap het soms nog steeds niet, maar moet ik het snappen? Nee ook dat vraagt God om bij Hem neer te leggen. Door mijn ouders anders te zien, wat God mij heeft duidelijk gemaakt, was er weer ruimte voor herstel.

Maar zo is het ook met andere mensen om ons heen. Iedereen is anders, iedereen communiceert op een andere manier. Wij mogen ervan uit gaan dat iedereen zijn of haar best doet. Als wij met elkaar op die manier omgaan, is er ruimte voor herstel en een mooie vriendschap. Als wij weten van elkaar dat iedereen anders is, en elkaar daarin accepteert en respecteert kan er iets moois ontstaan. Maar als wij met ons zelf bezig zijn, en het niet eerlijk vinden dat mensen niet dit of dat doen. Tja, hoe kan iemand anders nu weten wat jij verwacht?

Ik hoor vaak om mij heen van mensen, waarom belt zij niet terug? Ze kijkt mij niet meer aan, ze zal wel boos zijn enz. Laatst had ik een oude dame op het werk die dacht dat er over haar geroddeld werd in de kleedkamers. Waarom laten wij het afhangen onze stappen en acties van andere mensen? Ik heb haar aangegeven dat ze het kan vragen of benoemen. Dan kom je er achter of jou gedachte ook daadwerkelijk kloppen.

Ik heb zelf ADHD en paar jaar geleden cursus gedaan. Daar was een tekst ‘Je bent verantwoordelijk voor wat je zegt, maar niet verantwoordelijk voor wat een ander verstaat’! Dat vond ik zo mooi, dat wij inderdaad ons zelf mogen zijn, God heeft ons allemaal uniek gemaakt. Er is niemand zoals jij. Dus niemand kan dat gene doen wat jij in jou gedachten hoop of verlangt. Als wij moeite doen voor elkaar, zien wij hoe een ander reageert op dingen. Zo weet ik dat sommige familie leden van mij trots zijn, of andere weer weinig praten over zijn gevoelens enz. Maar als ik nou wel graag over gevoelens wil praten. Kan ik dan boos worden op de ander omdat hij of zij niet zijn gevoelens met mij deelt? Nee, tuurlijk niet zeggen we dan. Maar het gebeurd wel veel te veel. Wij vergeten vaak een ander en zijn met ons zelf bezig, wat wij nodig hebben of verlangen.

Ik weet nog dat ik bij een nieuw bedrijf ging werken. Ik had er 80 medewerkers. Iemand was erg aardig en vriendelijk en de ander keek mij boos aan. Ik weet nog dat ik dacht, wat heb ik fout gedaan? Ik ben toen gaan vragen, kwam erachter dat het net uit was tussen haar vriend. Er viel z’n last van mij schouders af, dat ik van af dat moment tegen mij zelf heb gezegd. Hoe een ander ook gedraagt, het heeft heel vaak niet met mij te maken maar met de gene zelf. Ik ben er wel iets harder in geworden. Ik ben wie ik ben in Jezus en als een ander dat niet accepteert is dat prima. Maar niet meer mijn probleem. Paulus geeft ook aan, als je ergens niet geliefd ben of niet willen luisteren. Schud het van je af en ga verder.

Families en vrienden zijn belangrijk het geeft je zelfvertrouwen en je kunt zoveel van elkaar leren. Maar ook ik heb moeten leren om van een ander te willen leren. Vroeger was (misschien nog steeds wel een beetje) dat ik andere dingen wilde leren. Maar ook ik mag dingen leren van andere mensen. Als wij als familie, vrienden, buren en collega’s omgaan met een ander boven jou zelf te zetten. Kijken wat er in de ander omgaat en als iemand op een bepaalde manier reageert, ga dan na of het bij deze persoon hoort.

Om af te sluiten, ik weet nog dat ik paar jaar geleden mijn mobiel een week lang heb uit gezet. Ik kwam op schoolplein en kreeg de gekste dingen te horen; ben je ziek? Ben je boos op mij omdat je niet gereageerd heb? Heb je ruzie met iemand? Of mensen ontweken mij en zeiden niks. Pff één week niet bereikbaar en iedereen vult voor jou in wat er is. Niemand heeft gevraagd waarom ik het deed of wilde eerst weten hoe het werkelijk zat. Als wij binnen onze relaties meer open staan over hoe iemand nu werkelijk in elkaar zit en ons open durven te stellen, dan kunnen wij veel beter elkaar lief hebben en steunen. Daarom zegt Jezus ook niets voor niets, heb een ander meer lief dan jezelf!

Het is best lastig dat geef ik toe, want vaak is het niet wederzijds en dan hou ik rekening met een ander, maar de ander niet met mij. Het is lastig om families en vrienden tevreden te stellen, maar gelukkig is dat niet werkelijke onze taak op aarde. Wij mogen er voor elkaar zijn, elkaar steun bieden, maar wij hoeven ons niet uit te sloven voor andere terwijl zij ons de rug toekeren.

Het is lastig om met dit proces aan de slag te gaan. Je zult wellicht vrienden verliezen of wellicht je familie anders contact krijgen. Maar ik geloof dat God jou dan daar kan brengen, waar Hij jou heen wilt hebben. Wij zijn niet gemaakt om afhankelijk te zijn van onze families en vrienden, maar alleen van God! Hij is onze rots en beschermer. Zolang wij met Hem bezig zijn en een ander boven ons zetten, dan kan God jou werkelijk vrij maken!

Dat wil niet zeggen dat mensen of families misbruik van ons mogen maken, wij hebben altijd nog zelf de macht om ons zelf te beschermen. Mijn man heeft een paar jaar geleden die keuze gemaakt om zijn gezin op de eerste plaatst te beschermen en dan de rest. In die rust en veiligheid mogen wij leven. Uitdaging voor jullie, kijk eens om je heen met wie jij omgaat. Kijk eens wat voor verwachtingen jij bij een ander neerlegt? Is dat redelijk, is dat haalbaar voor die gene? Hoe ga jij met jou familie en vrienden om? Accepteer jij ze hoe ze werkelijk zijn of verwacht jij dingen die ze niet doen en laat jij je erdoor boos worden of afgewezen voelen?

Stop ermee!!! Wees jezelf want jij bent UNIEK voor God! Jij mag zijn hoe jij bent met al jou fouten en mankementen. Het is de keus aan een ander om jou lief te hebben, die keus kun jij niet voor een ander maken. Wees blij met jezelf en weet dat jij geliefd bent! Amen

Advertenties