Volgens mij zijn er nog nooit zoveel boeken geschreven over het huwelijk of relaties. Hoe om te gaan met elkaar! Mijn man en ik zijn vanaf 2003 bij elkaar. Zo als ieder relatie heeft iedereen zijn ups en downs. Het leuke is wel dat als ik van een afstand naar onze relatie zal kijken er zelf moe en gek van wordt. Want wat zijn wij wispelturig en totaal niet standvastig.

Ik denk dat als ik zelf naast ons zal wonen er gek van werd. De ene dag komen wij lachend de deur uitlopen en wij kunnen elkaar in bij zijn van andere best beetje stoeien, knuffelen of zoenen. Maar de volgende dag kunnen wij naar elkaar schreeuwen alsof wij de grootste vijanden zijn. Probleem bij mij is vaak dat ik geen rekening opdat moment hou met anderen. Dus tja hier in ons huis wordt er gestoeid, gelachen, gehuild en geschreeuwd. Nu zijn wij vaak extreem in veel dingen, sommige mensen zijn wat vlakker en als ze blij zijn, kun je het er moeilijk van aflezen en of ze boos zijn denk je dat ze een zure pruim hebben gegeten. Dus je weet eigenlijk bij die mensen niet wat ze nu denken of voelen. En bij mij wel, is dat een nadeel of voordeel?

Eerlijk gezegd zal ik het niet weten. Ik weet alleen dat God mij gemaakt heeft hoe ik ben. Ik heb eerder gezegd dat ik ADHD heb. Pff wat een verschil van mening hebben mensen daarover zeg. Oh dat is een ziekte en God kan dat genezen enz. Ga toch weg! Ik ben blij dat ik ADHD heb en ben er trots op. Moet je eens voorstellen een Priscilla zonder ADHD. Nooit uitbundig, geen domme opmerkingen tussen door, geen harder werker in de piek momenten, huiskamer nooit meer verbouwd geweest, geen emotie tonen als ik boos ben enz. Wat saai ben ik dan en ik weet zeker dat ik dan nooit met deze man getrouwd ben als waar ik nu mee getrouwd ben.

Nee ik zie ADHD als een mooie en sterke karakter van God gekregen. God is alle mensen bij elkaar en ik weet zeker dat ook Hij een ADHD’er karakter heeft, hoe kan Hij anders de hele wereld in de gaten houden. Alleen een ADHD’er kan in een oog opslag alles zien. Maar om terug te gaan naar communicatie binnen het huwelijk. Ik weet nog goed dat mijn man en ik elkaar voor het eerst ontmoeten (na ons eerste ontmoeting in de discotheek) op het station. Wij gingen na de bios en daarna in een café wat drinken. Ik heb die hele avond gepraat en mijn man de hele avond vol bewondering geluisterd. Wat voelde ik mij als een vis in het water. Ik had eindelijk de man gevonden die naar mij luisterde. Maar dat duurde natuurlijk niet voor lang. Het heeft wel wat jaren geduurd tot mijn man voor zichzelf begon te praten. Ik was met stomheid geslagen, he waarom doet hij nu zo en waarom ziet hij mij niet meer? Oh als ik nu terug kijk, dan moet ik er enorm om lachen. Maar tegelijk realiseer ik mij dat veel huwelijken dit wellicht later krijgen of eerder en er niet doorheen komen. Het is een nieuwe fase waarbij je eigenlijk weer een nieuwe ontmoeting krijgt bij elkaar.

Ik was de gene die meer mijn mond moest gaan houden en moest gaan luisteren en mijn man moest meer praten en dingen delen. Gelukkig hebben wij elkaar altijd weer gevonden, want eerlijk gezegd ik geloof niet in scheidingen. Vroeger werd je uitgehuwelijkt en in sommige landen nog steeds. Ik geloof dat liefde ook een keuze is. Wil je die persoon lief hebben? Wil je voor die persoon zorgen enz. Want laten wij eerlijk zijn, vaak (ik wel) met onszelf bezig wat de ander voor jou moet doen ipv wat wij voor de ander kunnen doen. We houden niet meer van elkaar, houden van is keuzes maken. Zeg dan dat je er voor kiest om niet meer van de ander te houden. Dan ben je eerlijk tegenover jezelf en de ander. Het is lastig om te zien als jij er alles aan doet, dat de ander er wellicht niets eraan doet. Ik weet niet hoe dat voelt, wel om alleen te staan. Maar wat mij duidelijk is geworden. Wij vrouwen mogen steunen op onze mannen, maar vertrouwen op de Heer. Laten wij niet naïef zijn en alle last bij onze man neerleggen. Vertrouw op God dat hij de beste keuzes maakt en dat Hij door jou man heen werkt.

Wij hebben begin 2015 de marriage course gevolgd. Gelukkig niet omdat het slecht ging, maar wel dat wij het goed vonden om even tijd samen te besteden en te kijken waar ons huwelijk staat. Met drie kleine kinderen wordt onze tijd vaak weg geschoven en gaan de kinderen voor. Wij hebben wel veel gelachen, voor mij nooit meer z’n cursus. Ik als ADHD moet daar drie uur stil zitten en luisteren, pfff wat een overleving moment. Maar goed, het is gelukt 10 avonden lang en hebben het beste eruit gehaald. Wij kwamen er snel achter wat de dingen waren waar aan gesleuteld kon worden. Communicatie!

Nu is een man een man en vrouw een vrouw, wij communiceren allebei natuurlijk anders.

Maar wat ik er uit heb gehaald is, wanneer mijn man de mis in gaat of iets doet wat ik niet leuk vind om het los te zien van wie hij is. Want als ik ga kijken wie hij is en waarom ik van hem hou, is dat niets met dat gene wat hij fout gedaan heeft. Ook die fout of te kort gekomen dingen, mag ik los zien van wie hij is. Ik moet het probleem aanspreken en niet de persoon. Zo ook naar kinderen spreek je niet; jij bent niet lief, maar je zegt; je doet niet lief. Dat is een groot verschil! Zo ook naar mijn man mag ik aangeven het probleem, en niet om wie hij is. Dat heeft veel veranderd en wij leren nog steeds iedere dag weer, gelukkig.

Huwelijk is iets moois en kostbaar. Ik weet nog dat ik aan mijn vader vroeg op een zondagmiddag aan tafel met gezin uit de kerk. Papa wanneer mag je seks hebben met een jongen en wat betekend beffen? Haha, mijn vader kreeg rode oortjes en tja, dat was ik met mijn openheid. Maar gelukkig hebben mij ouders wel wat meegegeven, niet alles maar wel genoeg. Toch vraag ik mij af, hoe komt het dat ouders kinderen waarschuwen voor seks voor het huwelijk, dat ze niet luisteren. Ik heb zelf ervaren uiteindelijk wat het betekend en wat God er precies nu mee bedoeld, denk ik. Maar hoe leg je zoiets uit? Meisjes waren vroeger eerst heel jong, toen pas werden ze in de 20 jaar en nu als ze 12 á 13 jaar zijn, zijn ze er mee bezig. Ik zal in een ander blog hier wat meer over vertellen, hoe ik over seks denk en hoe de Bijbel erover spreekt. Maar het huwelijk is iets moois. Als wij er voor kiezen om de ander boven ons te zetten en ervoor kiezen om van te houden, dan krijg jij een prachtig en gezegend huwelijk!

Mij lukt het niet iedere dag, maar ik doe mij best. Ik heb ook geleerd om mijn zelf te beschermen. Je kunt jezelf beschermen voor je eigen man. Zal een voorbeeld geven, als mijn man weinig slaap krijg is hij saggerijnig de volgende dag. Sta ik vrolijk op, want het weekend is begonnen. Familie tijd! Nou wordt al vrolijk van om hem te zien zitten uitgezakt op de bank. Pff daar gaat de zaterdag en nu? Ik verstijf en laat de boel de boel. De dag is vervolgens lang uit op bank, pyjama aan, tv kijken en mopperen. Nu heb ik gezegd, prima als jij saggerijnig bent is dat jou probleem en jou verantwoordelijkheid. Jij bent de gene die niet op tijd bed in is gegaan. Dus ik ga zonder jou met de kids naar speeltuin. En lieve dames, het werkt! Hij wordt niet boos en ziet nu zelf in dat hij zelf verantwoordelijkheid is voor zijn gebrek aan rust.

Ik mag mijzelf en mijn kinderen beschermen tegen deze dagelijkse dingen. Zo met alles! Voor alles moet je eigenlijk al een plan B hebben. Je gaat voor plan A, vrolijk met iedereen naar het strand en plan B is met de kinderen zonder man naar speeltuin. Wij mogen onszelf als indekken en die gene erop aanspreken op zijn of haar verantwoordelijkheid. Niet boos worden op wie die gene is, maar wat de gevolgen zijn van zijn of haar daden. Onze doelen beschermen met een plan B!

Wat jammer, heb net een tekst geschreven die hieronder kwam, maar weg gedrukt. Misschien ook maar beter, want ging wellicht te veel over seks. Dus om nog af te sluiten een nieuw stuk om te eindigen. Wat ik in dit stuk duidelijk wilde maken was ook nog, wensen. Wij mogen God vragen om onze wensen en verlangens. Wij kunnen onze partner niet dwingen voor iets te doen. Wij kunnen God vragen of hij of zij die verlangens ook in zijn hart legt. God vertrouwen dat God ervoor zorgt. Mijn man doet er nu alles aan om zijn verantwoordelijkheid te pakken. Dat hij die morgen ervoor ons kan zijn. Ik vindt dat gaaf om te zien! Zo mogen wij elkaar laten zien, dat wij ons best doen. Want tja, meer dan dat kunnen wij ook niet. Wij mogen onszelf beschermen en voorbereid zijn op dingen die op ons afkomen en wij mogen God vragen naar onze wensen en verlangens.

Ohja, ik gaf aan dat je ook dingen aan God mag vragen over je seks leven. Want laten wij eerlijk zijn, God heeft seks gemaakt en niet mensen. Wij mensen hebben er een speeltuin van gemaakt. Maar het is iets unieks en bijzonder wat je met elkaar mag delen. Ook hierin mag je God erbij betrekken. Want één ding uit ervaring, zeggen hoe je het wilt hebben, werkt niet! In ieder geval niet bij mij, maar sinds ik het los gelaten heb en genieten van de dingen die je wel hebt of krijgt. God wilt ons zoveel geven, voor onszelf en in ons huwelijk. Maar God wilt ook dat wij zwak zijn in ons huwelijk, zodat God Zijn kracht kan laten zien in het huwelijk. Ik weet niet hoe mensen ons zien, ik weet niet hoe mensen ons beoordelen, gelukkig ook maar niet denk ik. Maar ik weet wel dat God ons daarin beschermd en dat mensen zien dat wat God wilt dat mensen van ons zien.

Iedereen kent dat wel z’n perfect gezin die nooit boos is ook niet op de kinderen enz. Pff krijg er rillingen van. Maar als wij dieper gaan kijken en met die mensen in gesprek gaan en hun stellen zich open. Dan zien we dat ze eigenlijk nog zwakker zijn dan ons. Hoe komt dit? Hoe kan dat? Nou ik zal je zeggen, dat is Gods liefde die hun uitstralen. Maar ook de liefde geven, wanneer ze die zwakheid ook durven te tonen. Wauw, dat is gaaf. Ik bid dat mijn drie zoons, mooie en sterke mannen worden. Waar mensen op kunnen bouwen en op kunnen vertrouwen. Dat ze zelf keuzes maken, ook al zijn ze goed of fout. Maar dat ze zelf keuzes maken en niet omdat een ander dat wilt of vraagt.

Dat God hun gebruikt in deze maatschappij en dat ze mogen weten waar hun werkelijke thuis is en wie Hun werkelijke Vader is!

Om af te sluiten (opnieuw) mijn middelste zoon die heeft afgelopen zondag voor de dominee gebeden. Hoe gaaf is dat, z’n klein manneke vijf jaar oud die door de Geest geleid wordt en Jezus volgt en luistert naar zijn hart. Die zich openstelt en zich laat leiden en gehoorzaam is om voor een ander te bidden. Ik bid dat hij dit vast houd en dat Hij voor veel mensen Gods liefde mag laten zien. Wat een zegen! Wat een zegen voor mijn huwelijk en wat zijn mijn man en ik trots op ons gezin. Wij hebben een gezin dat nooit stil zit, altijd druk is, verwarrend is om te volgen (tenzij je ook ADHD hebt), verrassend is en open staat voor anderen. Dat kunnen wij alleen zijn met Gods genade en liefde, zolang wij ons richten op Hem. Komt de rest vanzelf! Amen

Advertenties