Welke moeder of vrouw is er niet opzoek naar balans. Goede balans in je huishouden, werk, gezin, vrienden enz. Elke dag is een nieuwe dag en elke dag is weer een verrassing wat ons te verwachten staat. Als ik kijk naar mijn leven, dan begin ik bij maandag. De maandag is een nieuwe dag, huis opruimen, sporten en mijn hoofd weer leeg maken. Nieuwe doelen stellen en nieuwe energie opladen. Agenda bij werken en boodschappen bestellen. De avond sluit ik voldaan af en denk dat ik alles weer aan kan.

Dan komt de dinsdag, begin met goede moed en doe vaak te veel dan wat ik bedacht had. Het huis krijgt extra grote beurt en ga nog even de winkels in en bij vrienden of familie langs. In de avond werken en kom kapot thuis. Te veel gedaan!

Woensdag rustdag om bij te komen van de afgelopen twee dagen. Begin mijn doel te verliezen en vaak gebeurt er iets onverwachts wat bij mij veel moeite kost om het weer even op een rij te krijgen. Beetje verward ga ik naar bed. Wil eigenlijk mijn verhaal ergens kwijt maar ik kom vaak laat thuis en dan is de energie ver te zoeken om diep gaande gesprekken te voeren met mijn man.

De volgende ochtend donderdag ben ik verward en weet niet wat ik moet doen. Maandag was alles zo helder en overzichtelijk dat ik nu niet meer weet wat ik moet doen. Voel de druk al van het weekend. De was opruimen, het huis opruimen en van allerlei mensen hun verwachtingen voldoen. Ik loop als een kip zonder kop door het huis en doe maar wat. Kan eigenlijk niet de moeite opbrengen om te sporten, even de rust pakken voor mijzelf. Ik ga door en aan het einde van de dag. Kijk ik door het huis en vraag ik mij af, wat heb ik eigenlijk gedaan vandaag?

Vrijdag sta ik vaak weer met frisse moed uit bed. Ik zeg tegen mijzelf, het is weekend en bedenk in mijn hoofd van alles wat we kunnen doen als familie. In mijn hoofd speelt de hele weekend al af, terwijl het nog moet gebeuren. Heb het huis op orde en bij ons is vrijdagavond familie avond. Het speciale servies wordt uit de kast gehaald en een uitgebreid maaltijd wordt klaar gezet. Dan zitten we aan tafel en eigenlijk moe van de hele week. Ik heb mijn man nog niet gesproken en wil het liefst de hele avond tegen hem praten. Maar ja, je hebt drie kleine kinderen die ook mee luisteren en ook hun verhaal willen vertellen. Dus ga je door als moeder en ruimt de boel op, kijken met z’n alle een leuk programma en gaan naar bed. Krijg ik dan eindelijk de tijd om mijn verhaal te vertellen? Vaak niet helaas, te moe om te luisteren of ik wordt helemaal verkeerd begrepen door mijn man en dan zijn we weer nukkig tegen elkaar.

Vroeger sloeg ik helemaal dicht, had totaal geen overzicht meer. Nu sta ik zaterdagmorgen op en laat de boel een beetje op zijn beloop. Wacht af wat de dag komen gaat. Neem geen eigen initiatief en het hele gezin is verstoord. Zondag ochtend met moeite naar de kerk en thuis komend lang uit op de bank. Moe, uit geput en tijd nodig om alles te verwerken.

Nu denk je wellicht, hé hoe komt dit jou blogs van voorheen waren anders of ik gaf aan dat het beter gaat enz. Heel veel dingen weet ik wel, en neem ze van harte aan en doe mijn best iedere dag weer. Maar ook ik ben mens en vrouw, moeder. Mijn leven ziet er misschien soms rooskleurig uit, maar ook ik weet dat ik het niet kan zonder Jezus Christus. Ik weet dat alleen Hij mij de energie kan geven die ik nodig heb.

Maar ook zijn mijn dagen van overleven om overzicht behouden. Ik wou dat alle lessen die ik geleerd heb, kon vast houden. Dat alle dingen die ik weet wat goed is voor mijn kinderen kan volhouden, gezond eten, weinig tv enz. Maar ook dat is een hele opgave iedere dag weer!

Gelukkig weet ik dat dit alles zo menselijk is en heel veel mensen last van hebben. Het gevoel dat je geleefd wordt. Maar wij mogen weten dat God van ons houd en ook in de drukke agenda tot ons wilt spreken, dat het om Hem gaat. Alles waar wij zo druk mee zijn is in Gods ogen zo niet belangrijk. Wij mogen genieten en dat zeg ik ook elke dag tegen mijzelf. Even alles los laten en genieten! Dit sluit nog mooi aan op mijn vorige blog over vakantie. Maar het lag op mijn hart om aan te geven dat ook ik vecht om overeind te blijven, vecht om gehoord te worden, vecht om rust en orde in dit huis. Maar eigenlijk weet ik dat het nooit en dan ook nooit 100% zo zal lopen, als ik zal willen. Dus ook ik moet leren om een stap terug te doen, Jezus de leiding te geven en te gaan rusten in Zijn armen.

Want als ik weer denk wie ik werkelijk ben in Jezus Christus dan voel ik mij warm van binnen en weet ik dat het allemaal oké is. Maar dan komt mijn zoontje en gooit een beker om, dan vliegen weer net zo hard mijn haren overeind. Ik blijf het een wonder vinden dat mijn leven één grote stuiterbal is. Het ene moment dicht in de lucht en lijkt alsof ik in de Hemel wandel en vervolgens zak ik weer naar de grond en loop ik tegen alle muren aan die op mijn af komen. Zolang ik mijn stuiterbal licht hou kom ik weer naar boven, maar zodra ik alle last op mijzelf neem, wordt mijn stuiterbal zwaar en blijf ik op de grond liggen. Dan is het effect weg van wat het moet zijn.

Wij zijn gemaakt om te stuiteren wellicht. Energie bij God halen en onze lasten licht houden om het bij Hem te leggen. Misschien is dat het balans waar ik zo hard na zoek. Want uit eindelijk is iedereen opzoek naar balans. We weten vaak allemaal hoe het wel moet, gezond eten, sporten en goede contacten onderhouden. Maar het ook doen en uitvoeren. Tja, dat is vaak weer een ander verhaal. Maar zolang ik blijf stuiteren en weten wie ik werkelijk ben, zijn mijn lasten licht en hobbel ik gewoon weer door de dagen verder! Amen

Advertenties