Afgelopen zondag zat ik in de kerk, na een paar verwarde dagen achter de rug. De afgelopen tijd is er veel op mij afgekomen, maar ter gelijke tijd ook veel duidelijkheid gekomen over wie Jezus is voor mij!

Mijn man en ik strijden al wat jaren tegen bepaalde dingen. Denk bijvoorbeeld aan communicatie, gemeenschap, tijd samen, opvoeding enz. De dingen die iedereen wel vaak mee maakt in een huwelijk met jonge kinderen. Kinderen vragen behoorlijk veel tijd en aandacht en dat gaat ten koste vaak van de tijd samen. Ik werk ook nog eens in de avond uren, dus de avonden samen is ook maar beperkt. Wanneer is er ruimte voor elkaar? Wanneer kunnen wij gemeenschap hebben, zonder dat we moe zijn of dat er geen kinderen om ons heen zijn.

De afgelopen dagen merkte ik dat ik veel met mijzelf bezig was. Weinig met Gods woord en door niet in mijn blog te schrijven, had ik ook geen tijd om over dingen na te denken hoe Jezus wilt dat wij handelen. Dus ben ik zelf gaan strijden in alle verwarring en hectiek. Wat bracht het voort, ruzie, onrust en vervelende eindeloze gesprekken waar je niet uit komt.

Hoe kan het dat ik vaak zo duidelijk alles helder heb (sterk) en vervolgens niks meer snap en naar God toe ga met al mijn vragen (zwak).

Afgelopen zondag zat ik daar dan in de kerk, wat ga ik doen. Staan als een schijnheilig boontje?! Doen als of er niks aan de hand is. Laten zien hoe goed christen ik ben?! Heb je naaste lief ging de preek over. Ik heb erg in mijzelf moeten lachen. Want mijn  man lief hebben in alles, pff dat is soms best lastig. Dat heb ik afgelopen week ook laten merken aan hem. Ik was zo boos, dat ik zelfs onze trouwfoto uit de woonkamer had gehaald. Waarom? Geen idee, omdat ik soms gekke dingen doe?!

Maar wat doe ik? Durf ik dit ondanks al mijn fouten die ik gemaakt heb afgelopen week? Ja!! Waarom, omdat Jezus in mij binnenste zei ‘Hiervoor ben ik aan het Kruis gegaan!’

Er viel z’n last van mijn schouders af, dat klopt Jezus. Ik was zo dankbaar en had weer het idee dat ik met beide benen op de grond stond. Dus stond ik op bij het nummer; het gaat alleen om u Jezus. Opdat moment was ik zo dankbaar, ik mag inderdaad met al mijn fouten Jezus prijzen, waarom? Omdat ik zo slecht ben? Omdat ik gezondigd heb? Omdat ik zo goed wil zijn? Nee! Ik mag Jezus prijzen in Alles. Omdat Hij voor mijn zonden aan het kruis is gegaan. Alles wat afgelopen week heeft afgespeeld, dat telt niet meer mee. Ik ben gered en een kind van God. Ik mag er zijn hoe ik ben, ook met alle dingen die ik verkeerd doe.

Ben ik hierdoor een schijnheilig christen, misschien in jou ogen wel. Ik bid dat ieder christen liever een schijnheilig christen is, dan zich voordoet als een goede christen. Wij kunnen nooit alles goed doen, zelfs naar ons dichts bij zijnde mensen waar wij van houden. Ik hoef niet te belijden, opnieuw gedoopt te worden, mijzelf helemaal vernederen enz. Nee! Ik ben gered en dat in Jezus naam, omdat Hij aan het kruis is gegaan voor mij! Wauw! Wat gaaf, wat een zegen en vrijheid.

Zo kwamen mijn man er achter dat in vrijheid leven ook binnen in het huis moet zijn. Dat is bij ons niet het geval. Haha ik spreek al weken over de genade van God en het offer van Jezus, dat de wet geen macht heeft op ons. In ons huis zijn er regels en elke dag spreek ik mijn man wel aan of hij mij op de dingen die wij hadden moeten doen. Later konden wij er erg om lachen. Het geloof begint eerst in je hart, wat vervolgens in je eigen omgeving gaat groeien. Ik denk dat mijn man en ik in dit proces nu zitten. Heb elkaar lief, voornamelijk je naaste. Dat betekend dat ik mijn man in alles lief mag hebben, ook in zijn fouten en te kort kommingen. Geen wetten, maar genade in dit huis!

Wat een openbaring, wat een opgave en verandering moet er dan plaats vinden. Mijn man heeft de taak voor de vuilnis en de tuin te verzorgen. Hij is niet zo goed in de start naar een taak. Als hij eenmaal bezig is gaat het goed, maar die eerste stap om iets te doen. Dat is vaak lastig. Waarom? Mijn man is een denker en hij leeft veel in zijn eigen hoofd. In zijn eigen fantasie. In zijn hoofd gaat hij zaterdag een bloemetje kopen voor mij, de tuin doen en het hele huis schilderen. Hij denkt er zaterdag over na hoe hij dat allemaal gaat doen. Alles heeft hij al gepland in zijn hoofd. Wat vervolgens bij zijn gedachte blijft.

Zijn werk is daarom ideaal voor hem. Hij mag alles bedenken en een ander voert het uit. Thuis werkt dat vaak iets anders. Ik ben dan z’n trutje dat ik de vuilnis niet doe en erom heen verder verzamel. Mijn man komt thuis en ik ga naar mijn werk. Kom thuis en de vuilnis ligt er nog en hij heeft zelfs wat erbij gelegd. Oei dan kan ik boos worden en vaak ook niet relevant.

Wat gebeurd hier dan eigenlijk. Het is zo wettisch, jij moet dit doen want anders. Zo gaan er dagen verloren van genade en liefde voor elkaar. Van mijn man scheiden is echt geen optie en gelukkig denken wij daar allebei zo over. Alleen is mijn verlangen zo groot om volwassen te worden. Dat is ook mijn gebed geweest de afgelopen tijd. Ik denk dat Jezus hier mij en mijn man iets wilde laten zien.

De genade van God gaat verder in je eigen huis! Vanuit die genade kun je verder…

Mijn man en ik hebben nu afgesproken, geen regels, geen taken. Vrij zijn in je eigen huis, vrij zijn naar elkaar. Geen druk of verwachtingen naar elkaar. Ook naar onze kinderen, hebben ze iets fout gedaan mogen wij net als onze Hemelse Vader met open armen verwelkomen. Grenzen zijn natuurlijk nodig bij kinderen, vanuit liefde!

Slaan wij dan hierin door? Er zijn christen die helaas wel doorslaan. Die slaan hun kinderen met een koekenpan en gaan vervolgens op de knieën voor vergeving. Zo zie ik dit niet en dit is ook zeker een pad waar ik en mijn man waaks voor zijn. Wij leven nu op aarde en mogen met deze maatschappij omgaan. Ik hou ook van muziek, het liefst Dance muziek in de discotheek op de dansvloer. Mag dit wel als christen? Tuurlijk mag dat, weet wie je bent in Jezus Christus. Dan weet je ook wat wel en niet goed is voor jou. Wij leven in deze maatschappij en zullen hier een weg in moeten vinden als christen. Zet Jezus boven alles en die weg zal jou makkelijk vergaan! Ga jij op eigen kracht zweven met Gods woord, tja dan kun je erin doorslaan. De bijbel is een boek die je niet altijd letterlijk kunt nemen. Vergeet dat niet!

Ik ben zo blij dat Jezus ons nooit verlaat! Die vrijheid die Hij ons wilt bieden is, vindt ik eng. Het is overgave in alles. Jezus voorop stellen, ook in je huwelijk, ook naar je kinderen. Ook in vriendschappen. Ken je dat, dat je met iemand spreekt en dingen ineens zegt wat je eigenlijk niet zo bedoelde of wilde zeggen. Dat heb ik nu van de week drie keer meegemaakt. Wat wel grappig is, dat bij alle drie een ander effect heeft gehad.

Bij de één luchtte ik mijn hart over mijn huwelijk opdat moment. Later had ik spijt, waarom? Omdat alles wat je zegt ook tegen je gebruikt kan worden of gaan roddelen en ligt het op straat. Uit eindelijk doordat gesprek besefte ik dat mijn man een goede echtgenoot is voor mij. Als er wat is, is hij er altijd voor mij. Hierdoor kreeg ik weer begrip in mijn binnenste en kon ik weer open staan voor zijn verhaal.

Bij de ander vertelde ik mijn ervaringen en meningen, waarom deed ik dat? Ik wilde dat niet, mijn mening stelt niks voor en doet er ook niet toe. Later besefte ik ook dat Jezus ons gebruikt om bij een ander iets duidelijk te maken. Gelukkig was dit ook het resultaat en ben ik dankbaar dat Jezus mij ook op deze manier had gebruikt. Soms zeggen wij dingen, maar staan er niet bij stil wat het wellicht voor een ander betekend. Kunnen wij nu maar klakkeloos onze meningen delen. Dat denk ik niet, ik ben van mening dat wij altijd verder moeten kijken. Onze mening is vaak gebaseerd op een klein geheel, klein besef van iets. Wij zien niet het hele plaatje van een gebeurtenis. Wij zien bepaalde gevolgen niet. Dus hoe kunnen wij daarover een mening hebben? Wel een mening naar eigen waarde, eigen gevoel. Wat doet iets met mijnzelf. Dat mag je altijd delen, betrek het op jouzelf en dan kun je heel makkelijk uit liefde je mening geven.

Bij de laatste van de week liep wat anders. Het is goed om geen verwachtingen te hebben. Maar wat gebeurd er als je dat wel heb. Dan wordt je teleurgesteld. Dat heb ik gedeeld naar iemand omdat ik niet begrijp hoe alles liep. Vervolgens komt er ook teleurstelling van de ander en loop je vast.

Ik weet nog dat ik vroeger iemand kende en die had een goede vriendin. Waren heel hecht samen. Alleen hadden zij allebei hun problemen waar ze niet uitkwamen. Deze twee moesten opgebouwd worden in plaats van samen te kniezen. Hun gebeden gingen daar ook naar uit en er kwam een scheur. Toen kwam één naar mij toe en luchtte zijn hard. Ik zei op geven moment; ‘wees juist blij, nu kunnen jullie allebei echt genezen worden. Jullie hebben allebei een sterk iemand naast je nodig. Jullie kunnen elkaar niet helpen omdat jullie allebei momenteel zwak zijn.’

Heb hier vaak aan gedacht, klopt dit wel? Jezus en Paulus spreken veel over hoe met elkaar omgaan. De één is er om de ander te steunen. Elkaar heb je nodig om elkaar te helpen. Want de ene keer is de ander zwak en de ander sterk. Bestaat de touwen uit drie stukken (God-vriend-vriendin), is het nog steviger! Onbreekbaar! Hoe kan iemand die zwak is de ander tillen? Samen kunnen ze niet elkaar opbeuren of optillen.

Zo kwam ik er achter dat het goed is om mensen om ons heen te hebben, die zowel zwak als sterk in hun geloof staan. Zodat als ik zwak ben, weer moed kan vinden bij iemand die sterk staat in het geloof. Die voor mij bid en bemoedigd. Als ikzelf sterk ben in mijn geloof, dat ik juist de zwakke kan helpen en steunen en voor kan bidden. Dat is zorgen voor elkaar en ik denk dat Jezus z’n maatschappij ook bedoeld heeft voor deze wereld. Elkaar helpen, heb elkaar lief!

Alleen als ik zwak ben en de ander ook, dan loop je vast helaas. Jezus bedoeling voor een huwelijk en vriendschap zijn gebouwd op genade en vergeving voor elkaar. Als de ander valt, til je de ander op en ook andersom. Iedereen valt en iedereen staat weer op! Wij hebben elkaar nodig en zo heb ik mijn man nodig. Hij is het die mij altijd weer optilt. Terwijl ik hem vaak laat liggen en pas later hem optil. Is dat gemeen, ja dat klopt. Ik ben gelukkig ook maar een mens en mag iedere dag leren. Mijn man zegt gelukkig vaak erna dat ik wel steeds liever wordt voor hem. Ik heb de afgelopen tijd geleerd en ga nog heel veel leren om echt een vriend en vrouw te zijn voor mijn man. Dat in tijden als hij zwak is, hem te steunen en te helpen. Dat vraagt van mij om mijn eigen gevoelens en gedachtes opzij te zetten. Is dit makkelijk? Denk het niet. Het is een verlangen een gebed die ik met Jezus deel.

De komende tijd ga ik eerst leren om mijn naaste (mijn man) echt lief te hebben. Met de genade van God en de liefde van Jezus. Geen wetten, maar Genade! Er zijn voor elkaar en echt in vrijheid te leven. Zodra ik dit heb geleerd van Jezus, kan ik verder en kan Jezus mij en mijn man echt uitzenden de wereld in. Verandering begint thuis!

Zo heeft Jezus voor iedereen een weg neergelegd, een doel, iets van waarde. Jezus vraagt aan ons om ons naaste lief te hebben, de ander boven onszelf te zetten. Ik kan hier heel veel van leren en jij? Heb jij jou naaste lief en stel je de ander boven jezelf?

Om even iets grappigs te delen. Ik ben gewend om altijd het grootste en lekkerste stuk vlees voor mijzelf te houden of te pakken. Paar maanden geleden ben ik begonnen om dat niet meer te doen en juist het kleinste en minder lekkerste stuk te pakken. Leuke is dat de kinderen dit ook langzaam overnemen. Jezus leert ons stap voor stap, worden wij daarna perfect?! Nee! Pas als Jezus terug komt, dan zijn wij perfect! Wij mogen verlangen naar dit moment en op aarde ons best doen en weten dat wat wij ook doen, goed of fout! Jezus houd van ons en wij blijven kinderen van God! Wij zijn voor eeuwig gered door het kruis van Jezus! Amen

Advertenties